Polsstokverspringen Kampioenschap van Linschoten

Linschoten – De tenniswereld heeft de ‘Henmann Hill’: een grote grasheuvel op Wimbledon, waarop liefhebbers de spannendste tenniswedstrijden op de mooiste velden live op een groot scherm kunnen volgen. Supporters van de de polsstokverspringsport, verheugen zich altijd op de wedstrijden in Linschoten waar een grote grasheuvel een mooi overzicht geeft op alle sprongen. Afgelopen woensdagavond tijdens het Kampioenschap van Linschoten, liep de heuvel vol in verwachting van verre sprongen.

Als eerste sprong bij de jongens Reinier Overbeek (Benschop) zo ver dat het publiek de adem inhield tijdens het meten of het Nederlands jongens-record van 19.24 m was verbroken.  Slechts 7 cm te weinig gaf het scorebord uiteindelijk aan, 19.17 m. Reinier’s een na verste sprong ooit en de verste afstand voor een 15-jarige. Deze afstand prikkelde de junioren en met name Ricardo Faaij (Haastrecht) om niet onder te doen voor de jongens en na 16 – en 17 meter sprongen, sprong hij in de finale met een persoonlijk record van 20.20 m voor het eerst over de 20 meter. In zijn vreugde dook hij in het water om gelijk wat af te koelen.

De dames zagen al dit geweld aan en omdat de klassementsleidster Dymphie van Rooijen (Harmelen) afwezig was zagen zij hun kansen. Uiteindelijk bleef de top vier binnen 30 cm van elkaar en ging Kimberly Engelhard (Gouda) voor de derde keer dit seizoen met de trofee ervandoor met een sprong van 15.40 m.

Advertisements

De senioren hielden hun kruit droog tot de finale. De verste afstand tot dan toe was van Jaco de Groot (Woerden) met 20.47 m, maar in zijn eerste poging in de finale sprong Erwin Timmerarends (Montfoort) zijn tweede 21 meter ooit (21.23 m). Een afstand normaal gesproken genoeg om elke wedstrijd ruim te winnen. Alleen dacht Jaco daar anders over en in de allerlaatste sprong, reikte hij tot 21.37 m om daarmee het Kampioenschap van Linschoten te winnen. Waar tennisveteraan Roger Federer, Wimbledon nu 8 keer heeft gewonnen, staat de teller van Jaco voor het Kampioenschap van Linschoten nu op 6. Waar een overwinning op Wimbledon gevierd wordt met champagne en aardbeien, wordt het kampioenschap van Linschoten gevierd met bier en bitterballen. Toen de rook was opgetrokken, bleek de wedstrijd de beste ooit als de afstanden van de kampioenen bij elkaar opgeteld worden (76.14 m!).

Bovendien stonden er uiteindelijk vier clubkleuren op het erepodium:
rood (Linschoten), oranje (Zegveld), blauw (Polsbroekerdam) en groen (Vlist).

Inmiddels kan Linschoten zich rekenen tot misschien wel de beste accommodatie van Nederland. 4 van de 5 beste wedstrijden ooit gesprongen komen uit de Linschoten arena. De volgende wedstrijd is zaterdag in Vlist waar misschien ook schansrecords gaan sneuvelen.