Onderzoek ´t Veerhuys: ‘Nothing to see here, carry on..!’

Gouda – Het is 17 jaar na dato wanneer ons onderzoek zijn hoogtepunt nadert. Ambtenaren van de gemeente, die ons de Wob (Wet openbaarheid van bestuur) gegevens overhandigen zien dat anders: waarom wilt u eigenlijk deze gegevens inzien? Er is in 2010 een rechtszaak afgerond, die heeft de gemeente gewonnen, dus er is niks aan de hand, toch? ‘Nothing to see here, carry on’, zoals de Britten wel zeggen. Wij betwijfelden dat.
In het afgelopen jaar onderzochten wij of er met de vestiging van Pension ’t Veerhuys (RIBW) zo weinig mis was als de gemeente wil doen geloven. Een reconstructie in vijf aktes.

Deze week in deel I: het voorspel

Achtergrond
Pension (RIBW) ’t Veerhuys werd december 2004 geopend aan de Goudse Livingstonelaan. De omwonenden rond het pand werden erg laat ingelicht en kregen vooraf geen stem in de plannen. Nog voor de eerste bewonersavond van de gemeente was de hele wijk in opstand gekomen. De gemeente werd overspoeld met boze brieven. En Gouda? Die waste haar handen in onschuld.

Advertisements

Gemeente en omwonenden groeven zich in. Via allerlei rechterlijke wegen belandde het conflict uiteindelijk op het bordje van de Hoge Raad, die in 2010 de gemeente in het gelijk stelde. Daarmee was voor hen de kous af.

Onderzoek deGouda
Voor ons onderzoek speelden een hoop vragen. In eerste instantie vroegen we ons af: hoe gaat het op dit moment in en rondom het pension? Hiervoor spraken we diverse omwonenden in de wijk. Ook namen we een kijkje in ’t Veerhuys zelf en spraken de leiding. Vervolgens waren we benieuwd naar de gang van zaken: hoe verliep destijds de communicatie? Was er sprake van opzet van de gemeente Gouda, door omwonenden zo laat in te lichten? En wat kunnen we eigenlijk van de zaak leren? We dienden een Wob in bij de gemeente Gouda en vroegen alle communicatie op. Gaandeweg werden vragen opgelost en kwamen er nieuwe bij. En hoewel we niet al onze vragen hebben kunnen beantwoorden, kwamen wel degelijk patronen aan het licht.

Aanloop
Het verhaal rond het Veerhuys start al in 1995. Het Rijk en de regio hebben behoefte aan een opvangvoorziening in de regio Midden-Holland. De gemeente Gouda staat er positief tegenover om zo’n voorziening binnen hun grenzen te realiseren en ontvangt daarop een subsidie van het Rijk (die blijkt later 50.000 euro). Geoormerkt geld, bedoeld voor een maatschappelijke opvang. Om de doelgroep van de opvang wat beter in beeld te krijgen wordt eind 1996 een enquête gehouden; welke mensen zouden er in zo’n instelling kunnen wonen?

Initiatiefgroep Sociaal Pension
Het pension blijkt bedoeld voor mensen met een double of triple diagnose: een combinatie van psychische problemen, verslavingsproblematiek, dakloosheid en/of zwak begaafdheid. Uit de enquête blijkt dat bijna de helft (30 van de 68 mensen) van die doelgroep bestaat uit mensen die in een woningbouwhuis wonen en dreigen te worden uitgezet vanwege overlast. Een ander deel slaapt in de nachtopvang, woont bij familie, is dakloos of woont elders.

In 2002 wordt een eerste concrete stap gezet met de oprichting van de Initiatiefgroep Sociaal Pension (ISP). Daarin zitten zorgaanbieders (o.a. het Leger des Heils), woningcorporaties en de GGD. Daarnaast, zo wordt duidelijk vermeld, ‘waren ook de gemeente en het zorgkantoor betrokken’. Logisch, want de gemeente speelt vanaf het eerste begin een faciliterende rol voor de instelling. Zij zijn het ook die opdracht geven voor een haalbaarheidsonderzoek. Conclusie van het onderzoek is dat ‘een pand voor een toekomstig sociaal pension te realiseren zal zijn’.

Woningbouw oplossing
Toch is dat nog niet zo makkelijk als het nu klinkt. Volgens de ISP kan het lastig worden als het pension moet concurreren op de vastgoedmarkt, omdat de prijzen daar boven hun budget liggen. Nieuwbouw zien zij als een goede investering maar het heeft een nadeel: ‘Naar verwachting zal er bijna bij iedere locatie een wijziging in het bestemmingsplan moeten gebeuren. Vaak zal tevens een langdurige bezwaarprocedure in werking treden’, denkt de ISP. Kortom, ze voorzien vertraging door procedures en verzet van de omgeving. Maar er is een manier om aan de prijzen en lange nieuwbouwprocedures te ontkomen, zo concludeert het rapport: ‘De oplossing ligt bij de sociale woningbouw’. De woningcorporaties dus, dezelfde corporaties die een groep bewoners huisvest die op de rand staan van uithuiszetting. Is dit de weg van de minste weerstand?

Volgende keer in deel II: in de verdediging

Heeft u lokaal nieuws uit Gouda of omgeving?
Mail het ons via 
redactie@degouda.nl

Download nu deGouda App voor iOS en Android

29-02-2020 13:00