Portret van een Gouwenaar: Ben Peters

Gouda – In 2019 stond hij op plek 1. Ben Peters was de nummer 1 in onze Lijst van Top 50 Gouwenaars van het jaar 2019. Bij het samenstellen van de top 50 hanteert de redactie van weekblad deGouda één belangrijke regel: hij moet helemaal bestaan uit mensen die zich belangeloos inzetten voor de stad Gouda en voor elkaar. Bens nominatie was voor de hand liggend: hij is initiatiefnemer van de buurttuin in de Hoevenbuurt (waar hij ook graag zelf met zijn groene vingers in de aarde wroet), hij is actief in de bewonersvereniging van zijn wijk en was betrokken bij operatie Steenbreek, de gevelkunst in de binnenstad en bij het mentorproject School’s cool van de Brede School.

Diagnose alvleesklierkanker
In het najaar van 2018 werd Ben op 54-jarige leeftijd ziek. Diagnose: alvleesklierkanker. De prognose was niet goed; artsen dachten dat Ben nog vier à vijf maanden te leven zou hebben. Daarop besloot hij het leven te vieren met een groots afscheid van collega’s, vrienden en kennissen. Dat afscheid vond plaats op 21 maart 2019. Ik spreek Ben vandaag, meer dan anderhalf jaar later, over zijn gezondheid, over het uitvaartcentrum en over Gouda, en hoe we de stad door kunnen geven.

Twee cadeautjes
Mijn belangrijkste vraag van dit gesprek: hoe gaat het nu? Ben: ‘Het zijn rare jaren. Fysiek gaat het naar omstandigheden goed, maar ik ben wel uitbehandeld. Mijn beenmerg herstelde onvoldoende van de chemo’s, dus ik zit in een niemandsland van de laatste effecten van de chemo en het begin van mijn laatste hoofdstuk. Wanneer het slechter gaat, of wanneer zich complicaties voordoen… Ik weet het niet. We gaan het wel zien.’ Ik zie dat er op de side table in de woonkamer twee cadeautjes liggen. Ben: ‘Die breng ik binnenkort langs bij mijn oncoloog en oncologieverpleegkundige in het Groene Hart Ziekenhuis.’ Ik ken Ben nog niet lang, maar het klinkt als iets wat bij hem past: een blijk van waardering voor de zorg en betrokkenheid van anderen.

Advertisements

‘Treurwilgen staan in het park en daar moet je ze laten’
Toch lijkt stilzitten in dat ‘niemandsland’ voor Ben geen optie. Hij is te zien in een filmpje van ‘Living with Hope’, een patiëntenplatform voor mensen met alvleesklierkanker. Het platform moedigt onderzoekers aan actief te participeren in wetenschappelijke onderzoeksprojecten op het gebied van alvleesklierkanker. Er is een onbezoldigd bestuur en er wordt veel kennis gedeeld. Ben: ‘Ik vind dat ook de patiënt op moet staan om iets terug te doen.’ Hij is betrokken bij het schrijven en samenstellen van een gedichtenbundel waarvan de opbrengsten geheel ten goede komen aan het platform. Ben is nog steeds een doorzetter die het leven bij de kladden pakt, ook nu het deze wending genomen heeft. Ben: ‘Ik zeg altijd: treurwilgen staan in het park en daar moet je ze laten.’

De potentie van Gouda
Al na 5 minuten houdt het gesprek over Bens gezondheid op. Hij wil praten over Gouda, over betrokkenheid en samenwerken. Ben: ‘Gouda is te bescheiden: er zit zo veel creativiteit en netwerkvaardigheid in. Gouda bij Kaarslicht -dat toch doorgaat!-, Goud Asfalt, Gouda Bruist, de buurtcentra en minder bekende initiatieven… De stad laat kracht en potentie zien en heeft heel veel groeibriljanten. De lijst van Top 50 Gouwenaars zou veel en veel langer moeten zijn.’ De gemeente toont betrokkenheid en geeft ruimte, maar kan dit nog meer uitdragen. ‘Als je iets wil, laat het dan zien. Wil je de stad vergroenen? Benut dan ook de 400 m²  voor het Huis van de Stad. Bied inwoners kaders, waarbinnen mensen die mee willen denken bewegingsruimte hebben.’

Eigen verantwoordelijkheid
Losliggende tegels, wateroverlast op verzakte openbare plekken: Ben vindt het de verantwoordelijkheid van zichzelf en zijn stadsgenoten hier samen alert op te zijn. Hij gebruikt de ‘Slim melden Gouda-app’ om melding te maken van gevaarlijke situaties in het openbaar gebied. Ben: ‘Kijk gewoon naar je woonomgeving en doe iets.’ Hij vindt het jammer dat de Goudse wijkaanpak, een samenwerking tussen gemeente, wijkcoördinatoren en wijkteams geen stand heeft gehouden. Ben: ‘Daar hebben we kansen laten liggen. Gouda was opgedeeld in 12 wijken. Deze wijken kregen een eigen budget en mochten te kennen geven welke verbeteringen ze het jaar erop wilden doorvoeren. In 2015 werd de rechtstreekse subsidie aan wijken stopgezet. Gemeente, woningcorporaties, bewoners: we hebben een poosje geëxperimenteerd met het opstellen van een wijkjaarprogramma waarin de taken van de losse partners geformuleerd werden. Na een paar jaar is afgezien van de voortzetting van deze manier van werken.’ Met een wijkaanpak ‘nieuwe stijl’ zou meer maatwerk geleverd kunnen worden. Ben: ‘Als je weet wat er in een wijk speelt, kun je gericht zoeken naar de juiste aanpak en mogelijke oplossingen.’

Mentorproject Brede School
Ook Bens betrokkenheid bij de jonge generatie is groot. Hij praat met passie over ‘School’s cool’, het mentorproject van de Brede School, waar hij bestuurslid van was. Vrijwillige mentoren bieden steun aan scholieren, bijvoorbeeld bij de overgang van basis- naar voortgezet onderwijs. Hij is trots op alle onzekere jongeren die met meer zelfvertrouwen afscheid hebben genomen van hun mentor. Maar daar houdt het voor hem niet op. Ben: ‘We willen zichtbaar maken wat de mentorprojecten opleveren, bijvoorbeeld met betrekking tot de vervolgopleiding van oud-deelnemers. Maar, ook in het kader van ‘Geef Gouda door’: hoe kunnen we stimuleren dat ook deze jongeren weer doorgeven wat ze geleerd hebben?’

Intenser leven
Hoewel we nog uren door kunnen praten wil ik, aan het slot van ons gesprek, toch nog vragen hoe Ben nu in het leven staat? ‘Ik leef intenser, ik kijk op een andere manier. Ik waardeer kleine dingen meer, het jachtige is ervan af. Ik heb geen haast om dood te gaan.’ Toch bezocht hij recent met zijn vrouw het crematorium waar hij na zijn dood terecht zal komen. ‘Ik wilde graag zien wat we kunnen verwachten. Ik betaal, dus ik bepaal.’ En Gouda? Wat geef je de stad mee? ‘Er liggen heel veel kansen. Probeer gewoon dingen uit. Gaat het mis, dan plak je een pleister en ga je door. Heb vertrouwen in elkaar en in de stad. Het is een fijn dorp in de polder, waar je vanzelf van gaat houden.’

17-12-2020 14:01